Zet die stap naar het Digi-Taalhuis!

Verhaal van oud-cursist Rebecca over Digi-Taalhuis Etten-Leur

 ‘Ik ben Rebecca Struijs, 39 jaar oud en kom uit Oeganda. Ik ben getrouwd met Peter Struijs en samen hebben we een lieve zoon die Tendo heet.

Ongeveer acht jaar geleden kwam ik bij het Digi-Taalhuis terecht. Ik was net naar Nederland verhuisd en wilde de taal leren. Op Facebook kwam ik een pagina van De Nobelaer tegen en zag ik dat daar een Digi-Taalhuis was.

Ik maakte een afspraak en ontmoette Jac de Bruin, die mijn taalcoach werd. Helaas kwam corona en was de bibliotheek een tijd gesloten. Toen de bibliotheek weer openging, sloot ik me aan bij een groep die werd begeleid door Gerda Lindenbergh en haar twee assistenten, Harma Overwater en Herbert Mouwen. Helaas zijn Harma en Herbert enkele jaren geleden overleden.

Ik wilde Nederlands leren zodat ik met mijn schoonfamilie kon praten, naar winkels en met het openbaar vervoer kon gaan en meer kon leren over de cultuur en mijn omgeving.

Het Digi-Taalhuis heeft me geholpen om me te integreren in de samenleving van Etten-Leur en Nederland. Ook heeft het me geholpen om nieuwe contacten te leggen. Ik heb mensen ontmoet met verschillende culturele achtergronden.

Daarnaast heb ik veel geleerd, bijvoorbeeld over hoe ik mijn diploma’s en certificaten uit Oeganda bij DUO kan laten waarderen en hoe die aansluiten bij de Nederlandse niveaus.
Ik heb de taal geleerd. We zijn het er vast over eens dat Nederlands een moeilijke taal is, maar ik durf nu in ieder geval met mensen te praten en een gesprek te beginnen.

Ik werk bij een adviesbureau voor digitale transformatie en digitale strategieën. We helpen organisaties hun digitale volwassenheid te vergroten en kunstmatige intelligentie (AI) in te zetten als sleutel tot een succesvolle digitale transformatie. Op dit moment richt ik me vooral op AI-governance. Ik ben geïnteresseerd in mogelijkheden op het gebied van digitale evenementen, communitymanagement, AI-governance, verantwoorde technologie en digitale transformatie in heel Europa.

Het Digi-Taalhuis betekende voor mij veel meer dan alleen de taal leren. Het was een belangrijke stap naar meer zelfvertrouwen, zelfstandigheid en verbondenheid en uiteindelijk naar het vinden van mijn plek en het opbouwen van mijn leven hier.

Ik ben ontzettend trots op mezelf dat ik die eerste stap heb gezet en me heb aangemeld bij het Digi-Taalhuis. Ook ben ik dankbaar voor alle vrijwilligers en taalcoaches, De Nobelaer en de gemeente Etten-Leur, die samen zo’n fijne omgeving voor iedereen hebben gecreëerd.

Tegen iemand die ook hulp nodig heeft, maar het spannend vindt om naar het Digi-Taalhuis te gaan, zou ik willen zeggen: “Zet die eerste stap.” Na je eerste dag zul je misschien denken: had ik maar eerder de stap gezet!’