Wat was je motivatie om bij CBCT aan de slag te willen?
Ik heb lang een eigen bedrijf gehad, trainingen in zakelijke communicatie. Zowel overheden als bedrijfsleven. Het gaf me veel plezier, maar met komst van AI veranderde zaken, de ontwikkelingen daarin gaat snel. Bedrijfsvoering wordt vluchtiger. Dit was eigenlijk aanleiding om na te denken over wat ik verder wilde. Ik realiseerde me dat behoefte heb aan meer maatschappelijke relevantie. Iets wat goed en nuttig voelt. Ik heb ervaring met auditoren en certificeringen, kwaliteitsbewaking en vooruitgang. Daar ligt ook echt een stuk interesse. Hier, bij CBCT, komt veel samen. Ik ben neerlandica, hou van taal, boeken, muziek en bibliotheken.
Wat wordt jouw impact als directeur?
Een frisse blik van buiten de sector. Een ondernemende aanpak.
Nu even over de persoon Afke…
Waar krijg je energie van?
Ik ben altviolist en kan intens genieten van een groot symfonisch project of een klein intiem optreden.
Vroeger moest ik op vioolles, ik wilde eigenlijk drummen, maar het werd toch viool. Als kind vond ik het stom. Tijdens mijn studententijd zat ik bij een orkest en toen bloeide de liefde voor viool weer helemaal op.
Waar kunnen mensen je ’s nachts voor wakker maken?
Eerlijk gezegd wil ik niet wakker gemaakt worden. Mijn kinderen mogen mij wakker maken maar verder…áls ik dan toch wakker ben dan is een goed gesprek altijd goed.
Wat doe je om je hoofd leeg te maken?
Dan ga ik naar buiten om een hele lange wandeling te maken. Ik heb het geluk dicht bij zee en bos te wonen en kan daar mijn hoofd helemaal leeg maken. Ik probeer dat echt te plannen. Vroeger skipte ik het weleens maar ik voel me zoveel beter als ik wel gewandeld heb. Eigenlijk is een flinke wandeling veel efficiënter dan de drukte de overhand laten nemen. Ik geniet van de natuur en de rust of van iemand met wie je goed kunt praten.
Wanneer was je voor het laatst in een cultuurcentrum (theater?)
Het Nederlands Danstheater. Ik volg alles.
Welk boek heeft indruk gemaakt?
Dius van Stefan Hertmans. Zijn manier van schrijven maakt dat je het boek ingetrokken wordt, hij schrijft heel beeldend. Het begint kabbelend en daardoor word je er echt op een rustige manier in meegenomen. Er zit een dosis menselijk leed in en dat komt harder aan omdat je zo in het verhaal zit. Het gaat over het samenspel in het leven. Ik kon het boek op het einde niet meer wegleggen.